" Tan rápido como un lostrego que xurde na noite e impreciso coma un trono que ruxe no ceo e se difumina no minuteiro dun reló de area fina".
Asi deste xeito foi como de novo Paco, por segunda semana consecutiva, acudia a cita co gol no NOVO COBALEIRO, campo que lle ben nin pintado as suas particulares caracteristicas; co mister en plena acción e liderando os seus acabou coas esperanzas dos Corcubioneses de poder levantar un partido que xa na primeira metade o "xoven" Alvaro se encargara de declinar a prol dos nosos, o rematar no segundo pao un balón, acción na cal os locais reclamaron un posible fora de xogo.
Asi e todo non foi un partido para moitas florituras debido a gran loita que presentou o bloque do Corcubion o longo de todo o partido, asi alternaronse fases de moita brega de parte a parte con xogadas de gran calidade, con triangulación de balón acertadas as cales, algunhas delas, so lles faltou "os muchachos "estar un pouco mais atinados de cara a gol.
Por parte dos de Corcubion non tiveron o seu dia diante da porteria de Torelo pois un número importante de balóns acabaron no limbo foro incluso do coñecido polos tres paos.
Jose liderou con sobriedade a defensa acompañado por Muiño, Carlos, Juan e Jorge.
Visto lo visto o noso foi o resoltado mais corto nesta xornada, respecto os enfrentamento do grupeto que ocupa a parte alta da clasificación, mais para min cobra maior importancia se cabe pois foi na casa dun equipo que demostrou ter cualidades suficientes para pelear polos puntiños en xogo.



